WPŁYW DALSZEGO POBYTU W WIĘZIENIU

Pod wpływem dalszego pobytu w więzieniu, a także pod wpływem kończącej się kary i rychłej perspektywy wyjścia na wolność, mechanizmy te nie ulegają już żadnym przeobrażeniom i utrzymują się na poziomie, jaki ukształtowany został na samym po cza ku odbywania kary.U przestępców P2 i P3 oraz u wszystkich R współczynniki korelacji są na ogół niskie, a często bliskie zera, co oznacza, że dla pierwszy raz karanrch pobyt w więzieniu staje się karą „obojętną”, to jest taką, która ani nie po­garsza, ani nie poprawia ich mechanizmów regulacyjnych, a dla recydywistów jest to kara „obojętna” od początku do końca jej trwania. Wewnętrzne mechanizmy psychologiczne recydywistów są w ogóle niewrażliwe na pobyt w więzieniu, nawet w pierwszym okresie jego trwania, natomiast analogiczne mechanizmy u pierwszy raz karanych ulegają pogorszeniu pod wpływem po­czątkowych miesięcy kary, by w dalszych jej etapach stać się tak samo niewraż­liwymi na „zmiany” jak u recydywistów.

Mam na imię Henryk, a Ty znalazłeś się na tym blogu, prawdopodobnie, ponieważ szukałeś czegoś związanego ściśle z techniką. Jeśli tak to dobrze trafiłeś, jest to miejsce idealne dla Ciebie!