TEORETYCZNA SŁUSZNOŚĆ HIPOTEZY

Wreszcie na koniec wróćmy do wysuwanych w tym paragrafie sugestii, że obronne zniekształcenia obrazu rygoryzmu etycznego ludzi występują przede wszystkim u przestępców pierwszy raz karanych, a u recydywistów zaznaczone są w stopniu słabszym. Choć teza ta wydaje się teoretycznie słuszna , to oprócz wcześniej omawianych rezultatów niejednoznacznie i nie zawsze w sposób statystycznie istotny ją podtrzymują­cych, dane przedstawione na rysunku  i w tabeli nadal nie upoważniają do ostatecznego jej potwierdzenia. Deprecjacja moralna ludzi z otoczenia (sprowadzanie ich poniżej własnego poziomu etycznego) jest w obu grupach przestępców niemal taka sama (w odniesieniu do funkcjonariuszy i organów sprawiedliwości jest ona nawet u recydywistów’ większa), a słabym potwier­dzeniem owej tezy może być jedynie to, że recydywiści w nieco większym stop­niu deprecjonują rygoryzm etyczny osób poszkodowanych (istotność różnic pomiędzy samooceną a rygoryzmem przypisywanym osobom poszkodowa­nym wynosi u P o:<0,01, a u i? a<0,05).

Mam na imię Henryk, a Ty znalazłeś się na tym blogu, prawdopodobnie, ponieważ szukałeś czegoś związanego ściśle z techniką. Jeśli tak to dobrze trafiłeś, jest to miejsce idealne dla Ciebie!