STYMULACJA LĘKOWA

Na przykład w badaniach H. Gawęckiej i W. Poznaniaka (1979) okazało się, że więźniowie długoterminowi (psychopaci) popełniający samouszkodzenia mają istotnie większe zapotrzebowanie na stymulację lękową, sensoryczną i większe zapotrzebowanie na zmienność aniżeli więźniowie z grupy kontrolnej. Jest więc prawdopodobne, że przynajmniej część zachowań agresywnych, samouszkodzeń i innych aktów destrukcyjnych nie ma nic wspólnego z osiąga­niem poczucia tożsamości, poczucia własnej wartości, zdobywaniem kontroli wewnętrznej, czy zmniejszaniem nadmiaru stymulacji (aktywacji), natomiast wiążą się one z funkcją stymulacyjną (aktywizującą). Temu samemu celowi służyć może więzienny zwyczaj odurzania się silnym wywarem herbaty lub (i) zażywanie środków farmakologicznych.

Mam na imię Henryk, a Ty znalazłeś się na tym blogu, prawdopodobnie, ponieważ szukałeś czegoś związanego ściśle z techniką. Jeśli tak to dobrze trafiłeś, jest to miejsce idealne dla Ciebie!